Ruhun mu ateş yoksa o gözler mi alevden?

Her mısrası ayrı efsane… Her kelimesi ayrı duygu yaşatıyor. Ustalık budur!
“Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.

Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse… “

Cevap yaz






  • Yorum yaz

    Türkçü Sözlük kurallarını kabul ediyorum.